Sobota, 23 Wrzesień 2017
Nawigacja
Ostatnie artykuły
· Nowa sensacja k...
· Dziedziczenie u...
· Genetyka umaszc...
· Polskie nazewni...
· Rzadkie umaszcz...

· Dziedziczna... (2820)
· Dziedziczen... (2402)
· Zastosowani... (2356)
· Wybór szcz... (2329)
· Nowa sensac... (2302)
· Genetyka um... (2281)
· Dlaczego ps... (2209)
· Rzadkie uma... (2208)
· Metody dobo... (2207)
· Wyposażeni... (2085)
Nawigacja
Artykuły » Poradnik hodowcy » Rzadkie umaszczenie w rasie cocker spaniel angielskich.
Rzadkie umaszczenie w rasie cocker spaniel angielskich.
Ujawnienie się rzadkiego umaszczenia w rasie cocker spaniel angielski.
Prof. dr hab. K. Ściesiński

Poruszając ten temat wkraczamy w zagadnienie dosyć obce ogółowi hodowców, w tym także hodowców prowadzących linie spanieli, w dziedzinie genetyki. Genetyka nie jest prawdą objawioną ani dogmatem. Jest nauką żywą i wciąż nas zaskakującą. Gdy w połowie lat siedemdziesiątych otrzymałem kopię książki Burns M. Fraser „Genetics of the dog\" z roku 1966, od znanego polskiego hodowcy chartów afgańskich A. Hupki mieszkającego w Anglii, wynikało z niej, że u psów nieznany jest gen albinotyczny. Dziś już wiemy, że gen albinotyczny istnieje w populacji psa, choćby ostatnie albinotyczne dobermany, które hoduje się w Stanach Zjednoczonych i albinotyczne mudi na Węgrzech (Magdalena Zawadzka 2003). Zainteresowanie wykorzystaniem wiedzy o markerach genetycznych ma długą historię. Już na przełomie lat 50 i 60 podjęto badania polimorfizmu antygenów erytrocytarnych (grup krwi) zwierząt domowych. Później rozwinięto technikę elektroforetycznego wykrywania polimorfizmu białek, głownie krwi, a także mleka. Identyfikacja wielu polimorficznych markerów umożliwiła wprowadzenie na szeroką skalę kontroli pochodzenia w hodowli bydła, koni i świń. Zainteresowanie polimorfizmem klasycznych markerów genetycznych pojawiło się bardzo wcześnie w Polsce, - co równie ważne - rezultaty tych badań uzyskały międzynarodowe uznanie. Ich zakres i osiągnięcia szeroko opisali Walawski i Kurył (1997) za Świtońskim (2002). Niewątpliwym przełomem w badaniach markerów genetycznych było wykrycie zjawiska polimorfizmu DNA, związanego z obecnością powtarzających się tandemowo sekwencji. Szczególne znaczenie zyskały sekwencje mikrosatelitare, z racji na ich przydatność zarówno w kontroli pochodzenia jak i tworzenia markerowych map genomów. Wynikało to ż tego, że loci mikrosatelitarnych jest wiele i są one rozproszone równomiernie na obszarze całego genomu. Liczba identyfikowanych loci mikrosatelitarnych narastała liniowo w latach 90 i obecnie przekracza trzy tysiące w przypadku genomu bydła i dwa tysiące w genomie świni. Duża liczba loci o poznanym polimorfizmie umożliwiła uruchomienie programów, których celem było zbudowanie mapy genomów różnych gatunków zwierząt (bydło, świnia, koń, o wda, kura i pies). Równolegle prowadzone prace nad mapami genetycznymi i fizycznymi (w tym radiacyjnymi) zaowocowały opracowaniem tzw. map zintegrowanych, w których zawarte są wszystkie informacje. Mapa zintegrowana genomu psa zawiera informacje o lokalizacji ponad 1800 markerów genetycznych (Breen i współpracownicy 1995) za Świtońskim (2002). Informacja o genomach zwierząt domowych, w tym psa, jest stale aktualizowana na stronach internetowych prezentujących genomowe badania danych; Adres strony internetowej dotyczącej psa: http://www.doamap.ch, a instytucja prowadząca bazę to Dog Map. Collaboration Project, Berno, Szwajcaria, Switzerland. W Polsce w Katedrze Genetyki i Podstaw Hodowli Zwierząt Akademii Rolniczej w Poznaniu pod kierunkiem Prof. Marka Świtońskiego prowadzone są badania zajmujące się mapowaniem genomu psa oraz diagnozowaniem chorób dziedzicznych przy pomocy analizy DNA. Można tam dokonać identyfikacji poszczególnych szczeniąt w miocie, mając do dyspozycji parę rodzicielską, biorąc za podstawę analizę DNA (Ściesiński 2003). W dniu 15.04.2003 r. W Oddziale Poznańskim w hodowli Eugenii Fengler urodziło się 7 szczeniąt angielskich cocker spanieli po złotej suce Nirvana Złota Grota oraz czarnym psie z hodowli francuskiej Syrius du Vallon de Mordoree. 2 szczenięta były złote a 5 urodziło się czarnych; do 3 dnia były czarnego koloru a potem coraz bardziej uwidoczniło się złote pręgowanie na czarnym tle. Umaszczenie to nazywane jest w polskiej nomenklaturze jako umaszczenie pręgowane lub marengo i występuje u wielu ras przede wszystkim molosowatych, ale także m.in. buldogów francuskich i innych. W oficjalnym standardzie angielskim cocker spaniela uznanym przez FCI nie jest wymienione takie umaszczenie, dlatego też kolor ten wzbudził wiele kontrowersji i budził podejrzenie, że szczenięta nie są po tej parze rodziców. Sprawa identyfikacji pochodzenia szczeniąt oparła się o Główną Komisję Hodowlaną Związku Kynologicznego i stanowisko Katedry Genetyki i Podstaw Hodowli Zwierząt Akademii Rolniczej w Poznaniu. A oto stanowisko zespołu pracowników Katedry: Prof. dr hab. Marka Świtońskiego, mgr Joanny Nowackiej i mgr Mariusza Machowskiego. Przeprowadzono kontrolę pochodzenia przy pomocy badań polimorfizmu DNA sześciu osobników rasy cocker spaniel angielski (pies - Hacker, Hunter, suka - Hanni-Lola, Habanera, Hebe, Hot en Sweet). W badanych próbkach krwi przeprowadzono badania polimorfizmu 12 loci mikrosatelitarnych: 2594, 2320, 2010, 2941, 2004, ZuBeCa4, CPH8, CPH3, CPH6. 2168, 2159, CPH1. Dla badanych loci ustalono genotypy wg załączonej tabeli. Po przeanalizowaniu uzyskanych wyników stwierdzono, że nie ma podstaw do zakwestionowania pochodzenia szczeniąt. Można domniemywać, że uzyskanie umaszczenia czarno-pręgowanego u angielskich cocker spanieli nastąpiło na skutek działania genów modyfikujących. U 2,5 i 4 miesięcznych szczeniąt włosy na tułowiu były już prawie jednolicie czarne, ale z pewnymi brązowymi włosami i ogólną tonacją brązową. Włosy na uszach i pod kończynami były w dalszym ciągu koloru jasno czekoladowego. Analizując rodowody pary rodziców można u nich stwierdzić różne linie hodowlane, angielskie ze strony matki, a większość francuskich ze strony ojca. Brak jest jakiejkolwiek wzmianki, że któreś z przodków miało ten typ umaszczenia - pręgowanego. Według ostatniej oceny jednego ze szczeniąt w wieku 10 miesięcy włos na tułowiu i kończynach był już prawie czarny a ślady brązowych włosów były jeszcze widoczne na kończynach tylnych. W kynologicznej literaturze światowej nie opisano takiego typu rozwoju kolorystycznego umaszczenia w rasie angielski cocker spaniel.
Polecamy






187,727 unikalne wizyty